بانک مرکزی استفاده از ارز دیجیتال در مراکز پولی و مالی را ممنوع اعلام کرد

بانک مرکزی، امروز به‌کارگیری کلیه‌ی انواع ارز دیجیتال از جمله بیت‌کوین را در تمامی مراکز پولی و مالی کشور ممنوع اعلام کرد.

بانک مرکزی امروز با انتشار دستورالعملی در وب‌سایت خود، استفاده از هر نوع ارز دیجیتال (Cryptocurrency) از جمله بیت کوین در تمام مراکز پولی و مالی کشور را ممنوع اعلام کرد. ظاهرا این مسئله در جلسه‌ی سی‌ام شورای عالی مبارزه با پولشویی در تاریخ ۹ دی‌ماه ۱۳۹۶ اعلام شده است. البته خاطرنشان می‌کنیم که پیش‌تر نیز خبری مبنی بر به‌ رسمیت شناخته‌ نشدن ارز دیجیتال توسط بانک مرکزی منتشر شده بود.

بانک مرکزی معتقد است که ارزهای دیجیتال می‌توانند به‌عنوان ابزاری برای پولشویی، تأمین مالی تروریسم و به‌طور کلی، جابه‌جایی منابع پولی مجرمان، مورد استفاده قرار بگیرند؛ از این‌رو حوزه‌ی نظارت بانک مرکزی برای پیش‌گیری از وقوع چنین جرائمی به‌کمک ارزهای دیجیتال، موضوع ممنوعیت به‌کارگیری پول دیجیتال را به بانک‌ها ابلاغ کرده است.

با توجه به اهمیت این موضوع، بانک مرکزی به تمام شعب و واحد‌های تابعه‌ی بانک‌ها و مؤسسات اعتباری و صرافی‌ها توصیه می‌کند که باید از انجام هر گونه خرید و فروش ارزهای دیجیتال یا انجام هرگونه اقدامی که به تسهیل یا ترویج ارزهای یادشده می‌انجامد، به‌صورت جدی پرهیز کنند. در بیانیه‌ی بانک مرکزی آمده است که با متخلفان، برابر قوانین و مقررات مربوط برخورد خواهد شد.

موضوع ممنوعیت استفاده از ارزهای دیجیتال در حالی اعلام شده است که اواخر سال گذشته محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور، با انتشار توییتی از انجام برنامه‌ریزی‌ها برای توسعه‌ی نخستین ارز دیجیتال کشور توسط پست بانک خبر داده بود. 

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

امارات کاستوم شو ۲۰۱۸؛ بزرگ‌ترین نمایشگاه تیونینگ خاورمیانه

چهارمین دوره از کاستوم شوی امارات، بزرگ‌ترین نمایشگاه تیونینگ خودرو و موتورسیکلت خاورمیانه، با شرکت بیش از ۲۰۰ تیونر جهانی در ابوظبی برگزار شد.

کاستوم شوی امارات (Custom Show Emirates) یا به‌اختصار (CSE)، بزرگ‌ترین نمایشگاه تیونینگ خاورمیانه است که در سال ۲۰۱۸، چهارمین دوره‌ی آن برگزار شد. شاید باور این مورد سخت باشد؛ ولی پیشرفت کشورهای شیخ‌نشین حداقل در بخش خودرو به‌قدری بوده است که بزرگ‌ترین، کوچک‌ترین و خاص‌ترین برندهای فعال در صنعت خودروسازی در این منطقه نمایندگی رسمی دارند.

کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018

به‌خصوص شهرهای دوبی و ابوظبی که امروز، میدان نمایش لوکس‌ترین و کمیاب‌ترین خودروهای جهان هستند. همانند سه سال گذشته، نمایشگاه تیونینگ CSE امسال از ۱۶ تا ۱۸ فروردین در مرکز همایش‌های ملی ابوظبی (ADNEC) میزبان صدها علاقه‌مند دنیای تیونینگ و شخصی‌سازی خودروها و موتورسیکلت‌ها بود. CSE 2018 در مقایسه با سال گذشته با ۱۵ درصد افزایش در مساحتی حدود ۴۷ هزار متر مربع شامل فضای سرپوشیده و فضای باز برگزار شد تا بیش از ۱۱۰ شرکت داخلی و ۷۰ مجموعه‌ی خارجی به‌راحتی در کنار هم قرار بگیرند.

کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018


مسئولان برگزاری کاستوم شوی امارات، امسال رابطه‌ی نزدیک‌تری با دست‌اندرکاران سما (SEMA)، بزرگ‌ترین نمایشگاه تیونینگ دنیا داشتند تا فرصت بهبود روابط تجاری شرکت‌ها فراهم شود. علاوه بر نمایش خودروها و موتورسیکلت‌های متفاوت،‌ ۱۷ رویداد مرتبط شامل دریفت خودروهای دو دیفرانسیل و سدان، رقابت پیشرانه‌های دست‌ساز، رویارویی خودروهای تیونینگ‌شده در تست داینو و … در کاستوم شوی امارات ۲۰۱۸ وجود داشت. خودروها و موتورسیکلت‌های به نمایش درآمده، محصول شرکت‌های شناخته‌‌شده‌ی جهانی، از آمریکا و آلمان تا ایتالیا بودند. درواقع مدیران برگزاری مشهورترین نمایشگاه‌های تیونینگ جهان، سما آمریکا، NAPAC ژاپن، توکیو اتو سالن و MBE ایتالیا در CSE حضور داشتند.

کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018


مقاله‌های مرتبط:

خودروهای به نمایش گذاشته‌شده در CSE 2018 شامل بهترین مدل‌های ژاپنی، آمریکایی، اروپایی، کلاسیک، شاسی‌بلند و حتی لورایدر (Lowrider) می‌شد. با نگاهی کوتاه به تصاویر منتشر شده از CSE 2018 و دیدن خودروهای افسانه‌ای ژاپن؛‌ تویوتا سوپرا، نیسان اسکای‌لاین GT-R و سری Z در کنار انواع ستاپ‌های مختلف پیشرانه‌ی 2JZ، محصولات لامبورگینی، شورولت و … سطح بالای این نمایشگاه قابل درک می‌شود.

ناصر تقی، از مسئولان برگزاری کاستوم شوی امارات ۲۰۱۸، گفت:

امسال به سه دلیل CSE مهم‌تر است. دلیل اول حضور هنرمند برجسته‌ی آلمانی دنی شرم‌ورک و نمایش طراح‌های خاص خود در خودروها است. دوم غرفه‌ی ویژه‌ی سما آمریکا که برای اولین بار در ابوظبی، خودروهای آن‌ها به نمایش عمومی می‌رسد و سوم حضور مسئولان نمایشگاه موتور بایک اکسپو ایتالیا (Motor Bike Expo) که خاص‌ترین موتورسیکلت‌های شخصی‌سازی را به CSE 2018 آورده است.


کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018

جی.هارلی استنیفورث، مسئول روابط خارجی Motor Bike Expo ایتالیا، پس از حضور این نمایشگاه گفت:

بسیار هیجان‌زده‌ هستیم که در کاستوم شوی امارات ۲۰۱۸ حضور داریم. امسال، بنیان‌گذاران نمایشگاه موتورسیکلت‌های ایتالیا، پائولو سوما و فرانچسکو اگنولتو، برای ایجاد روابط تجاری با دیگر برندها و دست‌اندرکاران نمایشگاه‌های جهانی در این نمایشگاه هستند. امیدواریم در آینده‌ای نزدیک مدیران اجرایی این دو نمایشگاه همکاری‌های بیشتری داشته باشند.

کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018

تاکاهیرو کاتاوکا، مدیریت تیم تیونینگ کال ریسینگ ژاپن (Kuhl Racing) که با محصولات مختلف سایون FRS و نیسان GT-R با کیت‌های بدنه‌ی خاص و گرا‌ن‌قیمت به شهرت جهانی دست یافته است نیز در کاستوم شوی امارات ۲۰۱۸ حضور داشت. کاتاوکا گفت:

نمایشگاه سال گذشته بسیار موفقیت‌آمیز بود؛ درواقع به‌قدری سفارش محصولات ما در این منطقه بالا رفت که تصمیم گرفتیم شعبه‌ی رسمی خود را در ابوظبی با نام «عقاب سامورایی» افتتاح کنیم. امسال با سه خودروی بی‌نظیر که پیش از این در نمایشگاه‌های توکیو اتو سالون ۲۰۱۸ و اوساکا اتو مسه ۲۰۱۸ مورد توجه بازدیدکنندگان قرار گرفته بودند، در CSE 2018 حاضر شدیم. به‌ لطف وجود کاستوم شوی امارات، بازار فروش امارات متحده عربی به یکی اولویت‌های ما تبدیل شده است.

کاستوم شو امارات / Custom Show Emirates 2018

حضور شرکت‌های معروف تیونینگ جهان و شناخته‌شده‌ترین برندهای افترمارکت در امارات، مصداق بارز پیشرفت هنر تیونینگ خودرو در این منطقه است. این امر برای علاقه‌مندان تیونینگ در دیگر کشورهای خاورمیانه از جمله ایران نیز مفید بوده؛ به‌طوری‌که دسترسی به انواع قطعات و خودروهای دست دوم کمیاب، راحت‌تر از گذشته است.

از شما دعوت می‌کنیم ویدئویی کوتاه و گالری تصاویر منتخب از کاستوم شوی امارات ۲۰۱۸ را تماشا کنید.


منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

۶۰ ثانیه: اجرایی شدن استانداردهای جدید خودرویی از تیر ماه ۹۷

۶۰ ثانیه: اجرایی شدن استانداردهای جدید خودرویی از تیر ماه ۹۷

اگر فرصت دنبال کردن اخبار فناوری را طی روز گذشته نداشتید، در ادامه با ۶۰ ثانیه مروری بر مهم‌ترین اخبار روز خواهیم داشت.

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

چطور برای سفر به جمهوری آذربایجان ویزای توریستی بگیریم؟

کشور آذربایجان و به ویژه شهر باکو از جمله مقصدهای مورد علاقه شهروندان ایرانی برای گذران تعطیلات است و طبق قانون کلیه گردشگران باید پیش از سفر برای دریافت روادید از طریق سفارت یا کنسولگری‌های این کشور اقدام کنند.

سالانه تعداد بسیاری از شهروندان ایرانی به ویژه در ایام تعطیلات برای سفر به کشور آذربایجان به صورت شخصی (مراجعه حضوری یا آنلاین) یا از طریق آژانس‌های مسافرتی اقدام به دریافت روادید می‌کنند. البته این درخواست‌ها محدود به ویزای توریستی نبوده و تعدادی نیز مربوط به ویزای تجاری، ترانزیت و… است.

انواع روادید آذربایجان و مدت صدور آن‌ها

برای اتباع خارجی و افراد فاقد تابعیت که قصد سفر به جمهوری آذربایجان را دارند ۲ نوع ویزا صادر می‌شود. شرایط صدور هر یک از آن‌‌ها از ویزاها به شرح ذیل است؛

ویزای آذربایجان

ویزای عادی

مدت اعتبار این نوع ویزا برای یک بار ورود و خروج ۹۰ روز از تاریخ صدور است. چنانچه هدف اتباع خارجی و افراد فاقد تابعیت از سفر به جمهوری آذربایجان یکی از موارد زیر باشد، ویزا از نوع عادی برای آنان صادر خواهد شد:

  • تجارت
  • علمی و آموزشی
  • اشتغال
  • گردشگری
  • فرهنگ و ورزش
  • اهداف انسان‌دوستانه
  • دیدار با بستگان
  • درمان

البته ویزای عادی صرف نظر از نوع آن به به دو صورت صادر می‌شود:

ویزای یکبار ورود: صاحبان این ویزا در طول مدت فوق تنها یک بار می‌توانند به قلمرو جمهوری آذربایجان ورود و خروج داشته باشند.

ویزای کثیرالورود: مدت اعتبار این نوع ویزا از زمان صدور حداکثر تا ۲ سال است. صاحبان این ویزا می‌توانند در طول مدت اعتبار آن به دفعات به قلمرو جمهوری آذربایجان ورود و خروج داشته باشند.

نکته: مدت اقامتی که در ویزا درج شده تنها در طول دوره اعتبار ویزا قابل استفاده است و چنانچه در این دوره استفاده‌ای از آن نشود، ویزا از درجه اعتبار ساقط می‌شود. همچنین، این ویزا را می‌توان به شکل لیبل (مراجعه حضوری به سفارت) یا آنلاین (آسان ویزا) دریافت کرد. برای افرادی که در چارچوب مأموریت‌های رسمی دولتی به جمهوری آذربایجان سفر می‌کنند، ویزای ورود دیپلماتیک و یا خدمت صادر می‌شود.

ویزای آذربایجان

ویزای ترانزیت یک/ دو بار ورود

این نوع ویزا برای اتباع خارجی صادر می‌شود که برای رسیدن به کشوری ثالث قصد عبور از اراضی جمهوری آذربایجان را دارند. مدت اعتبار ویزای ترانزیت از تاریخ صدور حداکثر تا ۳۰ روز و مدت مجاز اقامت در کشور حداکثر تا ۵ روز تعیین می‌شود. مدت اعتبار و اقامت ویزای ترانزیت با در نظر داشتن نوع وسیله نقلیه اعم از زمینی، هوایی، دریایی، ریلی و سایر وسایل نقلیه و مسیر مورد استفاده در عبور از کشور و زمان مورد نیاز برای طی آن مسیر تعیین خواهد شد.

ویزای آنلاین آذربایجان (آسان ویزا)

ویزای آذربایجان

دولت آذربایجان ضمن صدور ویزای شهروندان خارجی در سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های خود در خاک کشورهای دیگر به صورت حضوری (لیبل)، از دهم ژانویه سال ۲۰۱۷ اقدام به صدور ویزای آنلاین از طریق سیستم آسان ویزا (ASAN Visa) کرده است. در این رابطه، جمهوری اسلامی ایران نیز در فهرست کشورهایی قرار دارد که به اتباع آن‌ها ویزای الکترونیکی داده می‌شود. برای تهیه این ویزا کافی است تا ابتدا اسکن گذرنامه (دارای اعتبار حداقل شش ماهه) را تهیه کرده و به وب‌سایت آسان ویزا مراجعه و ثبت‌نام کنید. امکان پرداخت هزینه ویزا (۲۴ دلار) به صورت آنلاین میسر است. این ویزا در مدت یک تا سه روز کاری صادر می‌شود و تا مدت ۹۰ روز اعتبار دارد؛ البته دارندگان این ویزا مانند ویزای لیبل عادی نمی‌توانند بیشتر از سی روز در خاک آذربایجان اقامت داشته باشند.

طبق اعلام سفیر جمهوری اسلامی ایران در جمهوری آذربایجان، به دنبال دیدار دکتر ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، با رئیس‌جمهوری آذربایجان از مورخه ۲۵ اسفند سال ۱۳۹۶ اتباع ایران در سفرهای هوایی به جمهوری آذربایجان نیازی به مراجعه به نمایندگی‌های این کشور در ایران را ندارند و می‌توانند روادید خود را هنگام ورود به جمهوری آذربایجان در فرودگاه‌های بین المللی این کشور دریافت کنند.

مدارک لازم برای اخذ ویزای آذربایجان

ویزای آذربایجان

مطابق ماده ۳۶ قانون مهاجرت جمهوری آذربایجان، ارائه مدارک زیر برای دریافت روادید سفر الزامی است:

۱) فرم پرشده تقاضای ویزا، مطابق نمونه تنظیمی توسط نهادهای ذیربط دولتی

۲) اصل گذرنامه با حداقل شش ماه اعتبار یا مدرک عبور از مرز و کپی از صفحه‌های اصلی آن‌ها (گذرنامه کلیه متقاضیان در هنگام ارائه درخواست باید دارای اعتبار حداقل ۶ ماهه باشد، زیرا در غیر این صورت تضمینی برای صدور روادید وجود ندارد).

۳) دو قطعه عکس ۴*۳ رنگی با زمینه سفید

۴) کپی گواهی بیمه پزشکی (در صورتی که طرف دعوت‌‌کننده انجام معالجات پزشکی را به عهده نگرفته باشد)

۵) فیش واریزی هزینه صدور ویزا

۶) فرم پرشده دعوت از اتباع خارجی و یا افراد فاقد تابعیت، مطابق نمونه تنظیمی توسط نهادهای ذیربط دولتی و یا کپی گواهی ثبت دولتی (برای سازمانهای غیردولتی)، و یا مدرکی که هدف از سفر را ثابت کند. (برای ویزاهای ترانزیت، گردشگری و سفرهای رسمی و انفرادی،‌ نیازی به ارائه این مدارک وجود ندارد).

۷) صدور ویزا برای اتباع خارجی و یا افراد فاقد تابعیت که کمتر از ۱۸ سال سن داشته ولی با گذرنامه جداگانه و بدون همراهی والدین و یا نمایندگان قانونی آن‌ها سفر می‌کنند، منوط به ارائه کپی گواهی تولد، همچنین کپی اجازه رسمی والدین و یا نمایندگان قانونی آن‌ها و مدارک شناسایی است و کلیه این مدارک باید به تایید دفتر اسناد رسمی رسیده باشد.

هزینه صدور انواع ویزای آذربایجان

ویزای آذربایجان

طبق اطلاعیه مندرج در وب‌سایت سفارت جمهوری آذربایجان، بهای ویزاهای آذربایجان با توجه به کشور محل اقامت و نیز مدت اقامت در خاک آذربایجان متغیر است. در حال حاضر، هزینه صدور ویزا توسط سفارت برای شهروندان ایرانی برای ویزاهای ترانزیت و یک بار ورود ۲۰ دلار و برای ویزاهای چند بار ورود ۳۵۰ دلار است.

بیشتر بخوانید:

سفارتخانه و کنسولگری‌های آذربایجان در ایران

ویزای آذربایجان

سفارت جمهوری آذربایجان

  • تهران، پاسداران، خيابان نيستان سوم، كوچه راستوان، پلاک ۱۶، کدپستی: ۱۹۴۴۹۶۵۱۱۴
  • تلفن: ۵-۲۲۵۵۹۵۵۳ (۰۲۱) / نمابر: ۲۲۵۵۸۱۸۳ (۰۲۱)

كنسولگری سفارت در تهران

  • تهران، نیاوران، خیابان شهید پورابتهاج، خیابان خداوردی، کوچه سیزدهم غربی، نبش کوچه شیرافکن، پلاک ۵
  • تلفن: ۲۲۲۹۱۱۴۴(۰۲۱) / آدرس پست الكترونيكي: az.embassy.tehran@gmail.com
  • ساعت پذیرش برای اخذ ویزا: شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۹ صبح تا ۱۲:۳۰ ظهر

کنسولگری تبریز

  • تبریز، بلوار ولیعصر، خیابان عارف، پلاک ۹ / تلفن: ۳۳۳۳۴۸۰۳ (۰۴۱)

تور باکو

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

ارتش آمریکا از هوش مصنوعی برای تشخیص چهره افراد از پشت دیوار استفاده می‌کند

ارتش آمریکا در حال توسعه‌ی سیستمی است که به کمک آن، شناسایی چهره‌ی افراد مهم در میدان جنگ از پشت موانع و در تاریکی مطلق امکان‌پذیر خواهد بود.

ارتش آمریکا در حال توسعه‌ی روشی برای شناسایی چهره به کمک یادگیری ماشین و گرمای حاصل از صورت است و به‌زودی قادر خواهد بود از خارج از ساختمان، تصویر افراد داخل آن را شناسایی کند. این کار به کمک دوربین‌هایی صورت می‌گیرد که می‌توانند در تاریکی مطلق و از پشت دیوار از افراد فیلم‌برداری کنند. در مرحله‌ی بعد هوش مصنوعی کار تشخیص چهره‌ و شناسایی این افراد را انجام خواهد داد.

دانشمندان آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش آمریکا، بنیامین ریگان، ناتانیل شورت و شوون هو، به‌تازگی مقاله‌ای منتشر کرده‌اند که نشان می‌دهد ارتش آمریکا در تلاش‌ است روشی توسعه دهد که به کمک آن، تشخیص چهره بر اساس تصاویر ثبت‌شده توسط دوربین‌های حرارتی امکان‌پذیر باشد.

به گفته‌ی ریگان:

چالش اصلی در ثبت تصویر چهره با دوربین حرارتی این است که تصویر ثبت‌شده باید با آلبوم محدودی از عکس‌های عادی تطبیق داده شود.

دستگاه‌های زیادی به دوربین‌های حرارتی مجهز هستند. در ارتش آمریکا، هلی کوپتر آپاچی و نفربرهای زرهی زمینی از دوربین‌های حرارتی برای تشخیص افراد در تاریکی استفاده می‌کنند.

به‌کارگیری دوربین حرارتی در دستگاه‌های قابل حمل هزینه‌ی چندانی ندارد؛ به علاوه هوش مصنوعی که محققان ارتش آمریکا در حال کار روی آن هستند، لزومی ندارد که به دوربین متصل باشد. می‌توان عکس‌ها را گرفت و در مرحله‌ی بعد آن را به هوش مصنوعی سپرد.

مقاله‌های مرتبط:

با استفاده از این فناوری جدید، ارتش آمریکا می‌تواند تصاویر گرفته‌شده توسط دوربین حرارتی را به یک شبکه‌ی عصبی بدهد تا این شبکه بگوید آیا کسی در منطقه وجود دارد یا خیر. در صورتی که کسی در منطقه وجود داشته باشد، هوش مصنوعی قادر به شناسایی او خواهد بود.

این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد؛ اما نتایج ابتدایی آن امیدبخش بوده‌اند. در حال حاضر دانشمندان می‌توانند با کمک این فناوری، عکس صورت گرفته‌شده با دوربین حرارتی را با عکس‌های عادی در دیتابیس محدود خود تطبیق دهند؛ اما با توسعه‌ی بیشتر، این سیستم قادر خواهد بود عملیات شناسایی را در لحظه انجام دهد. شناسایی افراد از پشت موانع در میدان جنگ می‌تواند بسیار کارآمد باشد. این شناسایی از طریق تطبیق ویژگی‌های چهره‌ی افراد با تصاویر موجود در دیتابیس دولت آمریکا صورت خواهد گرفت.

به گفته‌ی بخش اداری ارتش آمریکا، این فناوری برای کمک به سربازان در میدان نبرد طراحی شده است و به آن‌ها این امکان را می‌دهد که افراد مهم در جبهه‌ی دشمن را شناسایی کنند.

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

مقایسه‌ی پنج فناوری رایج تاچ

فناوری‌های تاچ از زمان ظهور به‌تدریج موس و صفحه‌کلید را کنار زده و نحوه‌ی تعامل با لوازم الکترونیکی را تغییر دادند؛ اما هرکدام از این فناوری‌ها نقاط قوت و ضعفی دارند.

صفحه‌های لمسی به بخش پرکاربردی از زندگی ما تبدیل شده‌اند. گوشی‌های موبایل، دستگاه‌های خودپرداز، مانیتورها، دستگاه‌های ثبت سفارش در رستوران‌ها همگی از پنل‌های لمسی استفاده می‌کنند و از کاربر می‌خواهند بدون استفاده از کیبورد یا موس با رایانه یا دستگاه مربوطه ارتباط برقرار کنند؛ اما آیا می‌دانستید که صفحه‌های لمسی انواع مختلفی دارند که هرکدام با دیگری سازوکار کاملا متفاوتی دارد؟

مقاله‌های مرتبط:

پنج نوع فناوری تاچ رایج عبارتند از:

  • ۱. مقاومتی (فشاری)
  • ۲. خازنی (گرمایی)
  • ۳. خازنی پیش‌بینی شده
  • ۴. موج آکوستیک سطح (SAW)
  • ۵. مادون قرمز

در ادامه‌ی این مقاله از زومیت به شرح مختصر هر یک از فناوری‌های فوق می‌پردازیم و محاسن و معایب هرکدام را ذکر می‌کنیم.

۱. تاچ مقاومتی

تاچ مقاومتی ۵ سیمی رایج‌ترین نوع فناوری تاچ است. مانیتور با صفحه‌ی لمسی شامل پنل شیشه‌ای و صفحه‌ی نواری است. هر صفحه‌ی نواری با لایه‌ی فلزی نازکی پوشیده شده است و بین صفحات فضای خالی باریکی وجود دارد. وقتی کاربر صفحه را لمس می‌کند، جریان الکتریکی به وجود می‌آید. نقطه‌ی تماس به کمک این تغییر ولتاژ شناسایی می‌شود.

تاچ مقاومتی

نقاط قوت:

  • به لمس توسط هر چیزی (انگشت، قلم، خودکار و…) واکنش می‌دهد؛
  • مقرون‌به‌صرفه‌ترین نوع تاچ است؛
  • مصرف انرژی پایینی دارد؛
  • در برابر آلودگی‌های سطحی و مایعات از قبیل گرد و خاک، روغن، چربی و رطوبت مقاوم است.

نقاط ضعف:

  • وضوح تصویر پایین‌تری نسبت به سایر فناوری‌های تاچ دارد؛
  • لایه‌ی پلی‌استر بیرونی به خراش اشیاء تیز و خط و خش حساس است.

۲. تاچ خازنی سطحی

تاچ خازنی سطحی دومین نوع صفحات لمسی رایج در بازار است. در مانیتوری که از تاچ خازنی بهره می‌برد، لایه‌ی الکترود شفافی روی پنل شیشه‌ای قرار می‌گیرد و پوشش محافظی روی آن را می‌پوشاند. وقتی انگشت دست سطح بیرونی صفحه‌ی مانیتور را لمس می‌کند، صفحه به الکتریسیته‌ی ساکن بدن انسان واکنش نشان می‌دهد. همزمان کمی شارژ الکتریکی نیز از صفحه به کاربر منتقل می‌شود. این کاهش در بار الکتریکی توسط حسگرهایی که در چهار گوشه‌ی صفحه قرار گرفته‌اند تشخیص داده می‌شود و به کنترلر این امکان را می‌دهد که محل لمس شده را شناسایی کند. صفحات لمسی خازنی تنها توسط پوست انسان یا قلمی که شارژ الکتریکی داشته باشد کار می‌کنند.

تاچ خازنی سطحی

نقاط قوت:

  • صفحه‌ با عمر بالا؛
  • مقاومت بسیار بالا در برابر آلودگی‌های محیطی و مایعات نظیر گردوخاک، روغن، چربی، قطرات آب؛
  • مقاومت بالا در برابر خراش.

نقاط ضعف:

  • به دست بدون دستکش یا قلم الکتریکی نیاز دارد؛
  • حساسیت به تداخل‌های رادیویی و الکترومغناطیسی.

۳. خازنی پیش‌بینی شده

این نوع از صفحات لمسی شباهت زیادی با خازنی سطحی دارد؛ اما دو برتری کلی نسبت به آن دارد. اول این‌که این نوع صفحات علاوه بر انگشت بدون پوشش، توسط انگشت دارای دستکش‌های نازک پلاستیکی و نخی نیز قابل استفاده هستند. برتری دیگر در قابلیت تشخیص چند لمس همزمان است. یعنی مثلا دو انگشت به صورت همزمان روی صفحه قرار می‌گیرند و توسط سیستم شناسایی می‌شوند. تاچ خازنی پیش‌بینی شده از یک ورق شیشه‌ای آمیخته با نوارهای الکترود شفاف و یک تراشه‌ی IC تشکیل شده است که میدان الکترواستاتیک سه‌بعدی را به وجود می‌آورد. وقتی انگشت در تماس با صفحه قرار می‌گیرد، نسبت جریان‌های الکتریکی تغییر می‌کند و سیستم قادر به تشخیص نقاط لمس شده خواهد بود.

تاچ خازنی پیش‌بینی شده

نقاط قوت:

  • وضوح تصویر عالی؛
  • نسبت به خازنی سطحی در برابر خراش مقاوم‌تر است؛
  • در برابر آلودگی‌های محیطی سطحی و مایعات از قبیل گردوغبار، روغن، چربی و رطوبت مقاوم است؛
  • قابلیت تشخیص چند لمس همزمان.

نقاط منفی:

  • حساس به تداخل‌های رادیویی و الکترومغناطیسی؛
  • فقط به انگشت بدون پوشش یا دارای پوشش نازک مانند دستکش پزشکی یا نخی نازک واکنش می‌دهد.

۴. موج آکوستیک سطح

مانیتوری که از فناوری موج آکوستیک سطح یا SAW بهره می‌برد یک سری مبدل فشار برقی یا ترنسدیوسر پیزوالکتریک و دریافت‌کننده در اطراف شیشه‌ی مانیتور دارد که به وسیله‌ی آن‌ها امواج فراصوت را روی سطح به وجود می‌آورد. وقتی پنل لمس می‌شود، بخشی از موج جذب می‌شود. این اتفاق به مبدل دریافت‌کننده امکان مکان‌یابی محل لمس را می‌دهد. مبدل یا ترنسدیوسر پس از مکان‌یابی، اطلاعات آن را به رایانه انتقال می‌دهد. مانیتورهای SAW به انگشت بدون پوشش یا با دستکش و قلم دارای نوک نرم واکنش می‌دهند. ویژگی مانیتورهای مجهز به موج آکوستیک سطحی سادگی کار با آن‌ها و خوانایی بالا است.

SAW

نقاط قوت:

  • وضوح تصویر عالی؛
  • مقاومت بیشتر در برابر خراش نسبت یه انواع خازنی و مقاومتی؛
  • عمر بالای پنل تاچ.

نقاط ضعف:

  • به اجسام سخت مانند خودکار، ناخن و کارت اعتباری واکنش نمی‌دهد؛
  • قطرات آب ممکن است باعث تداخل در عملکرد آن شوند؛
  • وجود آلودگی‌های محیطی جامد روی صفحه می‌تواند باعث عدم واکنش صفحه در آن ناحیه شوند.

۵. موج فروسرخ

مانیتورهایی که با صفحه‌ی لمسی مادون قرمز یا فروسرخ کار می‌کنند، از داشتن لایه‌های متعدد بی‌نیاز هستند؛ در عوض، این مانیتورها از فرستنده‌ها و دریافت‌کننده‌های مادون قرمز برای ایجاد لایه‌ای از اشعه روی صفحه استفاده می‌کنند. این فناوری باعث می‌شود بهترین کیفیت تصویر حاصل شود. وقتی چیزی مانع از عبور موج نامرئی مادون قرمز شود، حسگرها قادر به مکان‌یابی محل لمس خواهند بود.

تاچ فروسرخ

نقات قوت

  • بالاترین وضوح تصویر و درخشندگی صفحه در مقایسه با سایر فناوری‌های تاچ؛
  • عمر نامحدود؛
  • در امان از هرگونه خط و خش.

نکات ضعف:

  • با توجه به این‌که امواج مادون قرمز بالاتر از سطح شیشه قرار گرفته‌اند، احتمال لمس ناخواسته و تصادفی وجود دارد؛
  • گردوخاک، روغن و چربی روی صفحه یا قاب دور آن می‌تواند منجر به تداخل در عملکرد امواج نوری شود؛
  • حساس به آب، برف و باران؛
  • ممکن است نور محیط در عملکرد آن تأثیر منفی بگذارد؛
  • قیمت بالا.

در پایان، جدول مقایسه‌ی جامع پنج فناوری تاچ رایج که در این مقاله به آن‌ها اشاره شد، قرار گرفته است.

مقاومتی پنج سیمی     خازنی سطح            خازنی پیش‌بینی شده       SAW فروسرخ   
وضوح تصویر خوب (۷۵ تا ۸۵ درصد) خوب (۹۰ تا ۹۸ درصد)         خیلی خوب (۹۰ تا ۹۸ درصد) خیلی خوب (۹۰ تا ۹۸ درصد) عالی (۹۵ تا ۱۰۰ درصد)
زیرلایه‌ی حسگر ورقه‌ی بالایی پلی‌استر،
لایه‌ی زیرین شیشه‌ای با پوشش ایندیوم تین اکسید
شیشه با پوشش ایندیوم تین اکسید شیشه با پوشش ایندیوم تین اکسید شیشه با پوشش ایندیوم تین اکسید هر زیرلایه‌ای می‌تواند باشد
واکنش‌پذیری عالی (تمام اجسام) ضعیف

(فقط انگشت یا قلم خازنی)

خوب

(انگشت، قلم خازنی، دستکش پزشکی)

خوب

(انگشت، دست با دستکش، قلم با نوک نرم)

خیلی خوب (بیشتر اجسام)
حساسیت بالا (فشار کم) خوب خیلی خوب خیلی خوب خیلی خوب عالی
عملکرد پایدار خیلی خوب خوب خیلی خوب خیلی خوب عالی
دقت لمس خیلی خوب خوب عالی خیلی خوب خیلی خوب
مقاومت در برابر خراشیدگی ضعیف خیلی خوب عالی عالی عالی
عدم حساسیت به رطوبت عالی عالی عالی خیلی خوب خیلی خوب
عدم حساسیت به برف و باران عالی متوسط خیلی خوب متوسط عالی
عدم حساسیت به مواد تمیرکننده‌ی شیمیایی خیلی خوب خیلی خوب عالی خیلی خوب عالی
عدم حساسیت به آلودگی‌های محیطی سطحی عالی خوب خیلی خوب متوسط خوب
عدم حساسیت به تداخل‌های رادیویی و الکترومغناطیسی عالی متوسط متوسط خیلی خوب عالی
عدم حساسیت به لرزش عالی خیلی خوب خیلی خوب خیلی خوب عالی
عدم حساسیت به نور محیط عالی عالی عالی عالی خیلی خوب
منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

تویوتا هایلوکس 2018؛ مشخصات فنی، قیمت و هر آنچه درباره آن باید بدانید

یکی از پرفروش‌ترین وانت‌های دنیا با مدل ۲۰۱۸ در ایران عرضه خواهد شد. در این مطلب به بررسی اجمالی تویوتا هایلوکس جدید و معرفی نسخه‌های مختلف این خودرو می‌پردازیم.

در بسیاری از کشورهای دنیا، از جمله امریکا و استرالیا؛ محبوبیت وانت‌های تک یا دوکابین بالاتر از دیگر مدل‌ها در کلاس‌های خودرویی مختلف است. به لطف قیمت مناسب، راحتی قابل قبول، توانایی باربری و امکان رانندگی در مسیرهای سخت، وانت‌ها همچنان مورد تقاضای جامعه‌ی جهانی هستند و حتی کراس‌اورهای سایز متوسط، نمی‌توانند جایگزین مناسبی برای آنها باشند. اگر از علاقه‌مندان صنعت خودرو باشید، احتمالا می‌دانید که سری وانت‌های فورد F-150 در سال‌های اخیر، همواره یکی از پرفروش‌ترین وسایل نقلیه در امریکا بوده‌اند. چنین شرایطی  در استرالیا نیز وجود دارد، اما در این کشور پهناور با شرایط طبیعی متنوع، تویوتا هایلوکس سلطنت می‌کند. این وانت ژاپنی، نه‌تنها در بیست سال گذشته جزء ۵ خودروی پرفروش استرالیا بوده، که در بعضی اوقات هم به صدر فهرست محبوب‌ترین مدل‌های این کشور رسیده است.

گروه تویوتا، در کنار فولکس واگن به عنوان بزرگ‌ترین تولید‌کننده‌ی وسایل نقلیه جهان شناخته می‌شود. در حالیکه برندهای متنوعی در زیرمجموعه‌ی فولکس آلمان وجود دارند، تعداد محصولاتی که سالیانه با نام و لوگوی تویوتا در سطح جهانی فروخته می‌شوند، بیش از هر خودروساز دیگری است. حدود ۸۰ سال از تاسیس ارزشمندترین برند در صنعت ژاپن می‌گذرد، درحالیکه چند رده بالاتر از بی‌ام‌و، مرسدس بنز و حتی مک‌دونالد در رتبه‌ی دوازدهم جهان از نظر ارزش تجاری قرار دارد. از نظر اقتصادی و تیراژ تولید، تویوتا به عنوان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین خودروساز دنیا شناخته می‌شود، اما براساس اظهارات غیر رسمی، از نظر سود خالص و درآمد، پایین‌تر از مجموعه شرکت‌های فولکس واگن آلمان و جنرال موتورز امریکا است.

نسل اول تویوتا هایلوکس، در سال ۱۹۶۸ معرفی شد و پس از ۵۰ سال، امروزه با نسل هشتم خود فروخته می‌شود. بنا به ادعای کارشناسان، تویوتا هایلوکس به دلیل استقامت و کیفیت بالای ساخت، بعد از اسلحه‌ی AK-47 (کلاشنیکف)؛ محبوب‌ترین و پراستفاده‌ترین وسیله‌‌ی مشترک در بین نیروهای نظامی جهان است. در ایران هم، می‌توان ادعا کرد به جزء نسل اول که تا سال ۱۹۷۲ به صورت محدود عرضه شد، دیگر مدل‌های هایلوکس در کشور حضور داشتند و به صورت عمومی یا اختصاصی (برای ارگان‌های نظامی و امنیتی) استفاده شدند. در سراسر دنیا، بیش از ۱۶ میلیون دستگاه انواع هایلوکس تولید شده است، ضمن اینکه با پلت فرم مشابه، همراه بدنه‌ها‌ی بزرگ‌تر در مدل‌های تاکوما و توندرا در امریکا قابل خرید است. نسل جدید هایلوکس، سال ۲۰۱۵ معرفی شد.

Toyota Hilux 2018

این خودرو، امروزه با ۹ پیشرانه‌ی بنزینی و دیزلی در خطوط تولید تایلند، آرژانتین، آفریقای جنوبی و پاکستان به کشورهای مختلف عرضه می‌شود، اما احتمالا فقط با ضعیف‌ترین نمونه اجازه‌ی ورود به ایران خواهد داشت. هایلوکس، با کیت‌های بدنه و فهرست بلندی از ادوات ظاهری در بازار جهانی حضور دارد که می‌توانند به سفارش مشتری نصب شوند و به ایران وارد شوند. به همین دلیل، در ادامه‌ی مطلب از عکس‌های متنوع تیپ‌های گوناگون استفاده شده است.

طراحی ظاهری و بدنه

پیش‌تر اشاره شد که نسخه‌های مختلف هایلوکس، می‌توانند تفاوت‌ زیادی نسبت به یکدیگر داشته باشند. وانت تویوتا، با تعویض سپرها، جلوپنجره، رینگ‌ها و همچنین اضافه کردن گارد، ورودی هوا، مه‌شکن و بسیاری دیگر اقلام سفارشی؛ از یک وانت لوکس به یک شاسی‌بلند آف‌رود مخصوص طبیعت‌گردی تبدیل می‌شود. با این حساب، نقد طراحی هایلوکس ۲۰۱۸ را بر اساس نسخه‌ی پایه از مدل ۲ کابین که در بروشورهای رسمی تویوتا وجود دارد، انجام می‌دهیم. لازم به ذکر است، ارزان‌ترین مدل هایلوکس در بازار جهانی، به صورت تک‌کابین بدون پوشش بدنه در قسمت بار، همراه سپر و جلوپنجره‌ی تمام پلاستیک سیاه‌رنگ، فاقد مه‌شکن و همراه آینه بغل‌‌های پلاستیک ارائه می‌شود تا صرفا کاربرد صنعتی داشته باشد. نمونه‌ی دیگری از هایلوکس با نیم‌کابین عقب (Xtra cab) هم در بازار جهانی وجود دارد که وارد ایران نخواهد شد.

Toyota Hilux 2018از نمای روبرو، مهم‌ترین تفاوت هایلوکس با نسل‌های قبل به طرح چراغ‌های جلو وابسته است. نسل جدید، بر خلاف حالت ساده و نسبتا بی‌تفاوت گذشته، با چهره‌ای اسپرت و انتقامجو ارائه می‌شود. چراغ‌ها، حالت چشم عقابی دارند و در طرفین، به خطوط منحنی ختم می‌شوند. مدل ۲۰۱۸ در نسخه‌ی آپشنال، دارای نوار LED روشنایی روز در بالا است که همراه قطعه‌ای از فلز کروم داخل کاسه چراغ، کاملا مدرن جلوه می‌کند. نور اصلی در هایلوکس پایه به صورت لامپی و در نسخه‌های بالاتر از طریق هالوژن LED تامین می‌شود.

Toyota Hilux 2018

جلوپنجره‌ی سیاه با سپر پلاستیک و خطوط افقی، دیگر تفاوت هایلوکس دوکابین استاندارد با نسخه‌های گران‌قیمتی مثل TRD است که از پلاستیک مشبک در این بخش استفاده می‌کنند. در نمونه‌های آپشنال سپر هم‌رنگ بدنه و جلوپنجره‌ی فلزی وجود دارد که هماهنگی چشم‌نوازی بین ردیف بالای جلوپنجره و نوار LED روشنایی روز وجود دارد. حجم‌دهی زیبای سپر و کاپوت جلو، دیگر نکات مثبت در طراحی نسل هشتم هایلوکس هستند. روی درپوش موتور، خطوطی وجود دارد که هماهنگی بسیار خوبی با چراغ‌ها و انحنای داخل جلوپنجره ایجاد می‌کند. روی سپر هم، فضای مناسبی باری هدایت هوا به سمت رادیاتو وجود دارد. جایگاه مربوط به چراغ‌های اصلی و مه‌شکن‌ها، نسبتا قابل قبول است و با حالتی پف‌دار، هایلوکس را با ابهت و پهن‌پیکر نشان می‌دهد. از نکات منفی در طراحی وانت تویوتا، باید به مه‌شکن‌های ارزان‌قیمت دایره‌ای با جایگاه پلاستیک اشاره کرد که تقریبا در تمامی مدل‌ها، حتی نسخه‌های آپشنال؛ ثابت است.

Toyota Hilux 2018

از نمای جانبی، همان‌طور که از یک وانت در کلاس هایلوکس انتظار می‌رود، به جای خطوط عمیق و مورب از حجم‌دهی ملایم و کاربردی استفاده شده است. شاید تنها خط بدنه، در قسمت رکاب و پایین در باشد، ضمن اینکه نزدیک گلگیر عقب هم، خطی کم‌عمق در امتداد چراغ دیده می‌شود. مشابه سبک طراحی در وانت‌های امریکایی، گلگیرهای جلو و عقب با برجستگی همراه هستند که علاوه بر بهبود ظاهر و ابهت خودرو، نوسان چرخ‌ها در دست‌اندازهای عمیق را تسهیل می‌کنند. همه‌ی مدل‌ها، دارای آینه بغل راهنمادار هستند، اما استفاده از دستگیره‌های کروم، پوشش فلزی یا پلاستیک سیاه در گلگیرها، قطعات محافظ پلاستیکی پایین درها و جاپای فلزی ورود به خوردو، اختیاری خواهد بود. نسخه‌ی پایه دارای رینگ ساده‌ی فولادی است اما مدل‌های بالاتر، همراه رینگ‌های اسپرت ۱۸ اینچ با رنگ تیره ارائه می‌شوند.

Toyota Hilux 2018

پشت هایلوکس، طبق معمول با ویژگی‌ خاصی همراه نیست. نام برند سازنده که در نسل‌های قبل به صورت درشت و برجسته روی درپوش بار حک می‌شد، در اغلب مدل‌های جدید هایلوکس (به جز مدل کار) دیده نمی‌شود. در عوض، چراغ‌های بزرگ‌تر و دستگیره‌ی وسط برای مدل‌های آپشنال پیش‌بینی شده است، هرچند که نسخه‌ی پایه برای مصارف صنعتی (مدل کار :WorkMate) از دستگیر‌های دوگانه‌ی سنتی در طرفین استفاده می‌کند. چراغ ترمز اضافی در مرکز هم، بزرگ‌تر از نمونه‌ی دیده شده در مدل قبلی است. بر خلاف سپر جلو که حالتی کاملا هماهنگ با دیگر اجزاء دارد، سپر عقب با ساختار مستقل و ظاهر جدا از بدنه ارائه می‌شود. بخش اصلی این قسمت، پلاستیک سیاه‌رنگ است و در نمونه‌های آپشنال دارای ادوات فلزی خواهد بود. طبق معمول، چرخ زاپاس به خوبی در زیر بدنه پنهان می‌شود، اما خبری از اگزوزهای لوکس و براق، حتی در نمونه‌های فول‌آپشن نیست.

Toyota Hilux 2018

پوشش قسمت بار، تاحدودی در مدل‌های مختلف متفاوت خواهد بود، اما مسلما در نسخه‌ی وارداتی با کفپوش تمام فلزی هم‌ر‌نگ بدنه ارائه می‌شود. این قسمت، برای تحمل وزن ۹۵۰ کیلوگرم طراحی شده است. ابعاد هایلوکس دوکابین، شامل طول ۵,۳۳۵ میلی‌متر با عرض ۱,۸۵۵ میلی‌متر و فاصله محورهای ۳,۰۸۵ میلی‌متر خواهد بود که با ارتفاع سقف ۱,۸۲۰ میلی‌متر در حالت استاندارد نسخه‌ی دودیفرانسیل ارائه می‌شود.

فضای داخلی و کابین

اگر سابقه‌ی رانندگی با وانت داشته باشید، مسلما از حضور در کابین هایلوکس جدید، ذوق‌زده خواهید شد. فضای داخلی، هرچند که لوکس و قابل مقایسه با سدان‌های خانوادگی محسوب نمی‌شود، تجهیزات مدرن و ظاهری جذاب دارد. از سویی دیگر، با نگاه موشکافانه متوجه تمهیداتی قدیمی و ناخوشایند در داشبورد خواهید شد.

Toyota Hilux 2018

از نکات مثبت در فضای داخلی هایلوکس، باید به نمایشگر لمسی میان داشبود اشاره کرد که در نمونه‌ی پایه، ۶.۱ اینچ و در نسخه‌های بالاتر، ۷ اینچ است. این بخش، کمی برجسته و بدون قاب به نظر می‌رسد تا حالتی شبیه تبلت فراهم کند و دسترسی خوبی برای راننده داشته باشد. کمی پایین‌تر، کلیدهای مربوط به کنترل تهویه مطبوع قرار دارند که با ترکیب دکمه‌های فشاری و گردان، ساختاری کاملا سنتی دارند. کلیدهای مربوط به مدیریت بعضی آپشن‌های فنی، مثل کنترل لغزش و سیستم دو دیفرانسیل؛ نزدیک دسته دنده هستند، ضمن اینکه از مواد ارزان‌قیمت و ترکیب قدیمی استفاده می‌کنند.

Toyota Hilux 2018

فرمان، طبق معمول با فرم دایره‌ای و کلیدهای کم‌تعداد کاربردی ارائه می‌شود که در مدل‌های مختلف با توجه به نوع آپشن‌ها، کمی متفاوت است. هایلوکس، همچنان از دکمه‌های جهت‌دار قدیمی برای کنترل سیستم صوتی در خودرو استفاده می‌کند و فاقد چرخ‌گردان مینیاتوری است. در همه‌ی مدل‌ها، ساختار استخوانی پشت فرمان و قطعه‌ی چشم‌نواز فلزی در پایین، وجود دارد. پنل سرعت و دور موتور، نسبتا ساده و در مدل‌های آپشنال، دارای فریم فلزی و شبیه به حالت سیلندری هستند. نمایشگر ۴.۲ اینچ مربوط به کامپیوتر سفر نیز، آپشنی سفارشی محسوب می‌شود که در مرکز پنل خواهد بود. مدل‌های پایه، مثل نمونه‎ای که در تصویر بالا دیده می‌شود؛ دارای نمایشگر دیجیتال در اندازه‌ی کوچک هستند.

Toyota Hilux 2018

بر خلاف وانت‌های لوکس، مثل تویوتا تاکوما و مدل‌های امریکایی؛ مجرای اصلی خروجی هوا در بالای داشبورد و دور از نمایشگر است که تا حدودی خارج از دسترس به نظر می‌رسد. در این بخش، ساعت بسیار کوچک دیجیتال و کلید فعال‌کننده‌ی فلاشرها (جفت راهنما) نیز وجود دارد که به دلیل دور بودن از راننده، تعجب‌برانگیز است. مواد به کار رفته در داشبورد  و فرمان هم، چندان عالی ارزیابی نمی‌شود و تقریبا در همه‌جا، پلاستیک خشک با رنگ تیره وجود دارد. این شرایط، در مدل‌های گران‌تر هایلوکس با آپشن‌های اضافی نیز، ادامه دارد و صرفا در بعضی نسخه‌های سفارشی، می‌توان از فرمان و صندلی چرم مصنوعی استفاده کرد. از سویی دیگر، ترکیب ادوات داشبورد با ظاهری چشم‌نواز ارائه می‌شوند و قطعات نقره‌ای رنگ با قاب‌ براق سیاه در مرکز، جلوه‌ای مدرن برای کابین هایلوکس فراهم می‌کنند. این شرایط، در تودری‌ها نیز وجود دارد و در کنار پلاستیک سخت، قطعاتی نقره‌ای رنگ در کنار پوشش چرم زیر دستی دیده می‌شوند. لازم به ذکر است، نسخه‌ی پایه (Workmate) فاقد ادوات نقره‌ای رنگ در داشبورد و تودری‌ خواهد بود.

Toyota Hilux 2018
Toyota Hilux 2018

اگر فکر می‌کنید با خرید یک وانت دو کابین گران‌قیمت، مثل تویوتا هایلوکس؛ صاحب خودرویی جادار با توانایی‌های آف‌ورد و امکان حمل بار در عقب شده‌اید، اشتباه می‌کنید. این محصول، راحتی و فضای کابین یک کراس‌اور سایز متوسط (مثل هیوندای توسان) را فراهم نمی‌کند. پشت فرمان هایلوکس، با عقب کشیدن صندلی‌های اسفنجی می‌توان راحتی نسبی داشت، اما این شرایط در صندلی عقب وجود ندارد. فردی با قد ۱۸۵ سانتی‌متر، فاصله‌ی بسیار کمی بین سر تا سقف و زانوها تا صندلی جلو دارد. ارتفاع نشیمن این قسمت از کف هم، چندان ایده‌آل نیست و در سفرهای طولانی مدت برای فرد بلند قد، ناراحت‌کننده خواهد بود. هیچ نسخه‌ای از هایلوکس، دارای استراحتگاه بازو بین صندلی‌های عقب نیست، اما در عوض می‌توان تمامی نشیمن‌گاه این قسمت را (به صورت دوگانه) بالا زد و از فضای پشت برای حمل بار استفاده کرد.

پیشرانه و شرایط فنی

بر خلاف بسیاری از محصولات تویوتا، نظیر راو4 و کمری که از پیشرانه‌ی ۲.۵ لیتر استفاده می‌کنند؛ نسخه‌ی پایه از هایلوکس با موتور ۲ لیتر بنزینی ارائه می‌شود. با توجه به اینکه؛ امکان واردات مدل‌های دیزل و نمونه‌های بنزینی مجهز به پیشرانه‌های حجم‌تر از ۲.۵ لیتر فراهم نیست، می‌توان مطمئن بود که تنها قوای محرک قابل سفارش برای هایلوکس وارداتی، دارای پیشرانه‌ی ۲ لیتر با قدرت ۱۳۴ اسب بخار و گشتاور ۱۸۵ نیوتن‌متر باشد.

Toyota Hilux 2018

این مدل، مجهز به فناوری VVT-i (سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها) است که تاثیر مثبتی بر مصرف سوخت و شتاب‌گیری دارد. هایلوکس دوکابین، همراه سیستم دو دیفرانسیل و پیشرانه‌ی ۲ لیتر ، در زمان ۱۵ تا ۱۶ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و نهایت سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت خواهد داشت. میانگین مصرف سوخت برای این خودرو، حدود ۱۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است.

Toyota Hilux 2018

هایلوکس بنزینی با پیشرانه‌ی ۲ لیتر، در بسیاری از نقاط دنیا و بروشورهای رسمی تویوتا وجود ندارد. در کشورهای توسعه‌یافته، نسخه‌ی دیزل ۲.۴ لیتر با ۱۵۰ اسب بخار به عنوان ارزان‌ترین نمونه‌ (Workmate) شناخته شود. دیگر پیشرانه‌ی بنزینی هایلوکس که در نسل قبلی این خودرو محبوبیت زیادی به همراه داشت و در ایران هم فروخته می‌شد، ۲.۷ لیتر ۱۶۰ اسب بخار است که با ۲۴۶ نیوتن‌متر گشتاور، در زمان ۱۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و میانگین مصرف سوخت ۱۲ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر دارد. هایلوکس ۲۰۱۸ بر خلاف سال‌های قبل، با پیشرانه‌ی قدرتمند ۶ سیلندر و ۴ لیتر ۲۳۵ اسب بخار، تولید نمی‌شود.

آپشن‌ها و امکانات رفاهی

پیش‌تر اشاره شد که نسخه‌های مختلف هایلوکس، تفاوت‌ زیادی از نظر امکانات ظاهری و رفاهی دارند. به طور کلی و بدون در نظر گرفتن نوع بدنه، ۳ نوع هایلوکس با آپشن‌های متنوع عرضه می‌شوند که شامل نسخه‌ی کار ، SR و SR5 هستند. در سال‌های گذشته، اکثر هایلوکس‌های وارداتی از ارزان‌ترین نمونه (مدل کار) بوده‌اند و صرفا در بعضی نسخه‌ها با سپر و جلوپنجره‌ی فلزی سری SR وارد کشور شده‌اند. علاوه بر نمای روبرو، مهم‌ترین وجه تمایز هایلوکس مدل کار با دیگر نمونه‌ها، از عبارت TOYOTA روی درپوش عقب و برجستگی‌های گیره‌مانند مخصوص طناب در نمای جانبی، قابل تشخیص است. این مدل‌ها، معمولا فاقد دستگیره‌ی مرکزی برای قسمت بار هستند.

هفت رنگ بدنه برای هایلوکس ۲۰۱۸ قابل سفارش است که سفید، صدفی، نقره‌ای، نوک‌مدادی، سیاه، قرمز و آبی خواهند بود. مدل‌های کار و SR، دارای رینگ‌های فولادی ساده و فاقد مه‌شکن هستند، اما نسخه‌ی SR با سپر و جلوپنجره‌ی فلزی عرضه می‌شود. مهم‌ترین امکانات مدل کار عباتند از: سیستم تعلیق تقویت‌شده برای مسیرهای سخت، فرمان برقی، گیربکس ۶ سرعته‌ی دستی یا ۵ سرعته‌ی اتوماتیک، کروز کنترل، شیشه‌های برقی، روشنایی خودکار با تنظیم ارتفاع دستی، ورود بدون کلید، چراغ‌های هالوژن، نمایشگر ۶.۱ اینچ، دوربین پارک، ناوبری ماهواره‌ای، درگاه AUX و USB، امکان ارتباط بلوتوث و سیستم صوتی با ۲ اسپیکر.

در هایلوکس SR می‌توان از یخچال (کول باکس)، قطعات کروم در بدنه و کابین، سپرهای رنگ بدنه، صندلی‌های جمع‌شونده در عقب، رکاب ورودی به کابین، کف‌پوش ویژه، نمایشگر ۷ اینچ با امکانات بیشتر نسبت به نسخه‌ی کار، سیستم صوتی ۶ اسپیکر و مانیتور اطلاعات سفر در پنل فرمان استفاده کرد. مدل SR5، علاوه بر امکانات ذکر شده در هایلوکس کار و SR؛ دارای رینگ‌های اسپرت ۱۸ اینچ، استارت دکمه‌ای، سیستم دو دیفرانسیل پیش‌رفته با قفل دیفرانسیل، فناوری تعویض دنده‌ی هوشمند (i-MT)، روشنایی روز LED، چراغ مه‌شکن، ناوبری پیشرفته، کنترل ماهواره‌ای آب و هوا، لوله‌های محافظ استیل در قسمت بار، صندلی راننده برقی با پوشش چرم تمام کابین، خروجی ۲۲۰ ولت در جلو و عقب، فرمان و دسته‌دنده‌ی اسپرت، بادگیر پنجره‌ها و حافظه‌ی تنظیمات برای چند راننده خواهد بود.

تست تصادف و آپشن‌های ایمنی

معمولا، محصولات تویوتا از نظر امکانات ایمنی و عملکرد در تصادفات، امتیاز بسیار خوب (۵ ستاره) در سطح جهانی دارند. این موضوع، در کمال تعجب؛ برای هایلوکس صدق نمی‌کند و نسل جدید این خودرو در سال ۲۰۱۶، تنها ۳ ستاره‌ی ایمنی کسب کرد. هرچند که پیکاپ تویوتا در کلاس خود، یکی از ایمن‌ترین محصولات دنیا محسوب می‌شود، نباید فراموش کنیم که اصولا وانت‌ها در مقایسه با کراس‌اورها، از آپشن‌های حفاظتی کمتری برخوردار هستند و به همین دلیل هم بسیاری از فناوری‌های مربوط به رانندگی و ایمنی خودران، در گران‌ترین نمونه‌ی هایلوکس، دیده نمی‌شوند.

از ویدئوی مربوط به تست ایمنی و تصادف هایلوکس که توسط بنیاد ارزیابی خودروهای اروپا (Euro NCAP) انجام شده است، می‌توان فهمید که بدنه‌ی هایلوکس در برخوردهای گوناگون، استقامت قابل قبولی دارد و امتیاز بسیار خوبی کسب می‌کند. در مجموع، این خودرو امتیاز ۸۵ از ۱۰۰ را برای حفاظت سرنشینان جلو دریافت کرده که نمره‌ی بسیار خوبی است.  برای مسافران صندلی عقب و کودکان، امتیاز ۸۲ از ۱۰۰ و برای ایمنی عابرین پیاده در برخورد با  هایلوکس جدید، امتیاز ۷۳ از ۱۰۰ دیده می‌شود که در حد کراس‌اورهای ۵ ستاره، مثل میتسوبیشی ASX به نظر می‌رسد. پیکاپ تویوتا، برای آپشن‌ها و فناوری‌های ایمنی خودرو، امتیاز ۲۵ از ۱۰۰ گرفته که با توجه به کمبود امکانات در نسخه‌ی پایه، در نظر گرفته شده است.

تمامی مدل‌های هایلوکس، دارای ۷ کیسه هوای ایمنی ( ۲ عدد جلو شامل راننده و سرنشین جلو، ۲ عدد ایربگ جانبی، ۲ عدد ایربگ پرده ای و یک عدد زانویی مخصوص رانند) هستند. ترمز ضد قفل (ABS)، مدیریت تعادل خودرو (VSC)، کنترل لغزش (TRC)، ترمز کمکی (BA)، هشدار برخورد و نیاز به ترمز (ESS)، فرمان ضد واژگونی، زه‌کشی محافظ  و لوله‌ی محافظ داخل درها، آمکانات ایمنی استاندارد در پیکاپ تویوتا محسوب می‌شوند. فناوری ترمز اضطراری خودکار، در نمونه‌های فول‌آپشن وجود دارد، اما خبری از سنسورهای جانبی، دید ۳۶۰ درجه و حتی هشدار نقطه‌ی کور، در فهرست امکانات هایلوکس دیده نمی‌شود.

بررسی فنی و آزمایش رانندگی

با توجه به افزایش ارزش دلار، مالیات سنگین بر خودروهای وارداتی و قدرت اقتصادی عامه‌ی مردم در جامعه ایران، می‌توان اطمینان داشت که خریدار تویوتا هایلوکس دوکابین، از طبقه‌ی مرفه و فردی نسبتا متمول است. قیمت نهایی این خودرو، حتی در نمونه‌ی پایه هم، بیش از ۲۰۰ میلیون تومان خواهد بود و با این حساب، استفاده‌ی صنعتی از هایلوکس در مزارع و کارخانه‌ها، بعید به نظر می‌رسد. خریدار احتمالی پیکاپ تویوتا، به جای مقایسه‌ی آن با نمونه‌های مونتاژ داخل یا تولید چین؛ کراس‌اورهای محبوب بازار مثل هیوندای توسان و کیا اسپورتیج را مد نظر قرار خواهد داد.

Toyota Hilux 2018

پیش‌تر اشاره شد که با توجه به قانون منع واردات خودرو با پیشرانه‌ی حجیم‌تر از ۲.۵ لیتر، نسخه‌ی دوست‌داشتنی ۲.۷ لیتری هایلوکس، مجوز واردات به کشور نخواهد داشت و این خودرو، قانونا با نمونه‌ی ۲ لیتری ۱۳۴ اسب بخار، فروخته خواهد شد. با این حساب، شتاب‌گیری‌های هیجان‌انگیز مدل قبلی که گاهی به هرزگردی (تیک‌آف) چرخ‌ها در دنده‌کشی ۲ به ۳ و حتی ۳ به ۴ منجر می‌شد، در هایلوکس وارداتی وجود نخواهد داشت. این مدل در نسخه‌ی دوکابین و دودیفرانسیل مجهز به گیربکس خودکار، بنا به تست‌های انجام شده در کشورهای عربی؛ حدود ۱۶ ثانیه پس از شروع حرکت به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد که آمار مایوس‌کننده‌ای برای رانندگان جوان خواهد بود. در مقایسه‌ی روی کاغذ با هیوندای توسان جدید، کراس‌اور کره‌ای مجهز به پیشرانه‌ی ۲ لیتری ۱۶۴ اسب بخار در زمان ۱۱ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و با میانگین مصرف سوخت ۸.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر، نزدیک به ۲.۵ لیتر؛ کم‌مصرف‌تر از هایلوکس در مسافت مشابه است.

آنچه منجر به فروش بسیار عالی هایلوکس در بسیاری از کشورهای دنیا، خصوصا استرالیا می‌شود؛ قابلیت اطمینان و استهلاک پایین، است. بنا به آمار منتشر شده، قالب خریداران استرالیایی برای استفاده در مزارع و رانندگی دودیفرانسیل در مسیرهای خارج جاده از هایلوکس استفاده می‌کنند، ضمن اینکه بارکشی و کشیدن (بوکسل کردن) تریلر نیز، مورد علاقه‌ی آنها است. با این شرایط، گفته می‌شود که پس از ۵۰ هزار کیلومتر رانندگی با هایلوکس، تعویض فیلترهای معمول، روغن موتور و لنت ترمز، تنها هزینه‌های لازم برای پیکاپ تویوتا هستند. البته همین موارد هم، در بسیاری نقاط دنیا با گارانتی شرکت سازنده پوشش داده می‌شود تا خریدار، صرفا به هزینه‌ی بنزین و رانندگی فکر می‌کند.

دیگر نکته‌ی مثبت در هایلوکس که به جرات می‌توان ادعا کرد، بسیاری شاسی‌بلندهای بازار ایران توان رقابت با آن‌را ندارند، کیفیت رانندگی در مسیرهای خارج جاده است. نمونه‌ی دو دیفرانسیل از پیکاپ تویوتا، حتی با ضعیف‌ترین پیشرانه هم؛ به راحتی از شیب‌های تند بالا می‌رود و مشکلی برای عبور از روی صخره‌ها و شن‌های روان ندارد. فراموش نکنیم، هایلوکس جدید، بدون استفاده از تجهیزات اضافی؛ می‌تواند از رودخانه‌ای به عمق ۷۰ سانتی‌متر عبور کند. فناوری استفاده شده در سیستم دودیفرانسیل این خودرو، از بهترین‌های دنیا است و در کنار فنربندی مدرن، تجربه‌ای عالی برای طبیعت‌گردان، فراهم خواهد کرد.

Toyota Hilux 2018

امکانات رفاهی و ایمنی در هایلوکس، فراتر از انتظار نیست و البته جذابیتی برای خریدار احتمالی ایجاد نمی‌کند. این خودرو به طور معمول، بدون گرم‌کن و سردکن صندلی ارائه می‌شود و حتی در کامل‌ترین نمونه، سیستم صوتی با کیفیت یا قابلیت تنظیم پشتی صندلی عقب ندارد. راحتی سرنشینان در مقایسه با کراس‌اورهای امروزی، جالب توجه نیست و به دلیل کوچک بودن کابین، مشکلاتی به همراه خواهد داشت. سفرهای طولانی مدت با هایلوکس، نه‌تنها برای افراد بلند قد در صندلی عقب، خسته‌کننده و توام با مشکلاتی در قسمت زانو خواهد بود، راحتی چندانی برای راننده و سرنشین جلو نیز نخواهد داشت.

با این حساب، حتی کامل‌ترین نسخه از هایلوکس هم؛ مناسب یک خانواده‌ی ۴ نفره با فرزندان بالغ نیست. طیف وسیعی از آپشن‌ها برای خریدار وجود ندارد و روی کاغذ، قیمت بالای خودرو را توجیح نمی‌کند. از سویی دیگر، افرادی که با توانایی‌های هایلوکس در مسیرهای سخت و طبیعت‌گردی آشنا هستند، گزینه‌ی دیگری برای انتخاب ندارند و البته با یکی از بهترین‌های دنیا در این زمینه‌ مواجه هستند.

قیمت نهایی 

پیش‌تر اشاره کردیم که هایلوکس ۲ لیتری بنزینی، در بسیاری از نقاط دنیا فروخته نمی‌شود.  پیکاپ تویوتا، احتمالا مطابق سال‌ها قبل؛ با سری کار (Workmate) که نمونه‌ی پایه و کم‌آپشن است، همراه بدنه‌ی دوکابین و سیستم دو دیفرانسیل دنده اتوماتیک وارد کشور خواهد شد. این نسخه از هایلوکس در نمایندگی کشور امارات، ۷۳ هزار درهم (معادل ۲۰ هزار دلار) قیمت دارد.

Toyota Hilux 2018

مقاله‌های مرتبط:

با این حساب، می‌توان بازه‌ی قیمتی ۲۵۰ میلیون تومان را برای هایلوکس جدید متصور بود. در کلاس ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان، هیوندای توسان و نمونه‌های کم‌آپشن هیوندای سانتافه قابل خرید هستند. کراس‌اورهای محبوب بازار، مثل تویوتا راو۴ و رنو کولئوس هم، در نسخه‌ی دست دوم و کارکرد کمتر از ۳۰ هزار کیلومتر هم، قیمتی مشابه وانت پیکاپ تویوتا خواهند داشت.

جالب است بدانید که تویوتا هایلوکس  ۲۰۱۵ یا ۲۰۱۴، با چهره‌ی نسل هفتم و پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتر، همراه کارکرد کمتر از ۵۰ هزار کیلومتر؛ به قیمت‌ بیش از ۲۰۰ میلیون تومان در ایران معامله می‌شود. با هزینه‌ای حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیون تومان هم، می‌توان صاحب یک نمونه‌ی مدل ۲۰۰۷ شد که البته نزدیک به ۲۰۰ هزار کیلومتر، کارکرد دارد.

جدول مقایسه‌ی تویوتا هایلوکس ۲۰۱۸ با برترین شاسی‌بلندها و کراس‌اورهای وارداتی بازار ایران

مشخصات / مدل‌ها تویوتا هایلوکس دوکابین بورگوارد BX7 سانگ‌یانگ رکستون G4 تویوتا RAV4 تویوتا RAV4 هیبرید سوبارو فارستر فولکس واگن تیگوان رنو کولئوس ۲۰۱۶ توسان ۲۰۱۷ کیا اسپورتیج ۲۰۱۷ هوندا CR-V ۲۰۱۶ میتسوبیشی اوتلندر ۲۰۱۷ هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ کیا سورنتو ۲۰۱۷ نیسان جوک اسپرت ام‌جی GS
تعداد سیلندر ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴
حجم موتور (لیتر) ۲ ۲ ۲ ۲.۵ ۲.۵ ۲ ۱.۴ ۲.۵ ۲ ۲.۴ ۲.۴ ۲.۴ ۲.۴ ۲.۴ ۱.۶ ۲
حداکثر قدرت (اسب بخار) ۱۳۴ ۲۲۲ ۲۲۲ ۱۷۷ ۱۹۴ ۲۵۰ ۱۲۵ ۱۷۰ ۱۶۴ ۱۶۸ ۱۸۵ ۱۶۶ ۱۹۰ ۱۹۰ ۱۹۰ ۲۱۷
حداکثر گشتاور (نیوتن‌متر) ۱۸۵ ۳۰۰  ۴۲۰ ۲۳۳ ۲۰۶ ۳۵۰  ۲۰۰ ۲۲۶ ۲۰۵ ۲۲۰ ۲۴۵ ۲۲۰ ۲۲۰ ۲۲۰ ۳۵۰
استاندارد آلایندگی یورو ۶ یورو ۶ یورو ۶ یورو ۵ یورو ۶ یورو ۵ یورو ۶ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵ یورو ۵
مصرف سوخت ترکیبی (L/100 Km) ۱۲ ۹ ۱۰.۵ ۹ ۷.۳ ۸.۵ ۶ ۸.۴ ۸.۵ ۹.۴ ۸.۱ ۹.۴ ۱۱ ۱۱.۲ ۶.۵ ۶.۲
جعبه‌دنده ۶ سرعته خودکار ۶ سرعته خودکار ۶ سرعته خودکار CVT CVT CVT ۶ سرعته خودکار CVT ۶ سرعته خودکار

۶ سرعته خودکار

CVT CVT ۶ سرعته خودکار ۶ سرعته خودکار CVT ۶ سرعته خودکار
حجم باک بنزین ۸۰ ۶۰ ۷۰ ۵۶ ۵۶ ۶۰ ۵۸ ۶۰ ۵۰ ۵۸ ۶۰ ۶۶ ۶۶ ۵۰ ۵۵
وزن (کیلوگرم) ۱۵۵۰ ۱۸۰۰ ۲۰۰۰ ۱۷۸۰ ۱۸۲۰ ۱۶۲۰ ۱۵۰۰ ۱۶۰۰ ۱۵۲۰ ۱۶۹۵ ۱۵۸۰ ۱۵۷۰ ۱۵۸۵

گالری

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

جدال ها بر سر منع استفاده از کیسه های پلاستیکی ادامه دارد

امروزه در دنیا، پلاستیک‌ها به‌وفور توسط مردم استفاده می‌شوند. آیا راهی برای جایگزین کردن و جلوگیری از صدمات بیشتر پلاستیک و نقش آن در آلودگی دریا و زمین وجود دارد؟

نگرانی‌ها در مورد استفاده از پلاستیک در زندگی روزمره‌ی انسان‌ها در حال افزایش است. هر گونه پلاستیک یک‌بار مصرف از جمله کیسه‌های مواد غذایی، کارد و چنگال، نی‌ها، پلی استیرن و لیوان‌های قهوه، منبع بزرگ و قابل اجتنابی از پلاستیک‌ها هستند که باعث آلودگی زمین و دریا می‌شوند.

ممنوعیت در استفاده از پلاستیک در کانادا تا به‌حال تنها به شهرداری‌ها واگذار شده است و اقدامات اندکی نیز صورت گرفته است. استفاده از کیسه‌های پلاستیکی در دو شهر مونترال و ویکتوریا ممنوع شده است؛ همچنین مدیران کسب‌وکارها در صورت قرار دادن این پلاستیک‌ها در دسترس مشتریان به‌سختی جریمه می‌شوند. شهرداری‌ها در نقاط دیگر و استان‌های دیگر کانادا مانند هالیفاکس و نوا اسکوشیا نیز در حال اجرایی کردن ممنوعیت‌های مشابهی نظیر ممنوعیت اخیر کشور چین در واردات محصولات بازیافتی خاص هستند. مقررات خاص در برخی مکان‌ها در حال افزایش است و رشد آگاهی جمعی نیز در سطج جهانی و همین‌طور کانادا در حال فزونی است.

اهمیت ایجاد ممنوعیت مشابه برای پلی استیرن

ممنوعیت‌های اعمال شده بر استفاده از پلاستیک در سطوح گسترده‌ی ملی و منطقه‌ای در آسیا، اروپا، استرالیا و آمریکای شمالی اجرا شده‌اند. با این حال، کیسه‌های پلاستیکی یک‌بار مصرف در این میان تنها مورد نظر نیستند؛ پلی استیرن نیز در آلودگی‌های ذکر شده سهیم هستند. کسب و کارهای مربوط به غذا در واشنگتن دی.سی و سان فرانسیسکو از این پس قادر به ارائه‌ی محصولات غذایی در ظروف و سایر محصولات از جنس پلی استیرن نخواهند بود.

مقاله‌های مرتبط:

شورای شهر برونزوویک در ایالت مِین نیز اجماعا به ممنوعیت استفاده از بسته‌بندی مواد غذایی از جنس پلی استیرن رای دادند. تمامی خرده‌فروش‌ها، رستوران‌ها و فروشندگان در استفاده از بسته‌بندی فوم از جنس پلی استیرن منع شدند؛ این بسته‌بندی‌ها شامل ظروف بیرون‌بر، سینی غذاهای گوشتی و کارتون‌های تخم مرغ است. با وجود اعمال موفقیت‌آمیز ممنوعیت‌های قانونی در استفاده از  پلاستیک‌های یک بار مصرف، بسیاری از مردم هنوز از تاثیر قابل توجه این امر مطلع نیستند.

برخی بازیکنان کانادایی در کنار ممنوعیت‌های قانونی، از راهکارهای مضاعفی به شیوه‌ی خود برای کاهش استفاده از پلاستیک بهره می‌برند. لوبلاز، بزرگترین تولید کننده‌ی مواد غذایی کانادا در سال ۲۰۰۹، پنج سنت هزینه‌ی اضافی برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی مواد غذایی تعیین کرد. لوبلاز ادعا می‌کند اجرای همین اقدام ساده در ۹ ماه اخیر، میلیاردها کیسه‌ی پلاستیکی را از محل‌های دفن زباله و اقیانوس‌ها دور کرده است.

فروشگاه والمارت کانادا در کانادا در فوریه‌ی سال ۲۰۱۶ دست به اقدام مشابهی زد و شروع به دریافت پنج سنت هزینه‌ی اضافی برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی در سرتاسر فروشگاه‌های والمارت کرد.

تردیدها در اعمال ممنوعیت برای کیسه‌های پلاستیکی

احساسات عمومی در رابطه با تغییرات آب‌وهوایی و نظارت بر محیط زیست تنها در چند سال اخیر به‌طور چشمگیری تغییر کرده است؛ اکنون، کانادایی‌ها از صنعت انتظار دارند تا سریع‌تر وارد عمل شود. با این‌حال، هنوز برخی برای کیسه‌های پلاستیکی فوایدی قائل می‌شوند.

برخی ادعا می‌کنند که کیسه‌های پلاستیکی نقش بزرگی در سلامت مواد غذایی و حفاظت عموم از باکتری‌های مضر، شیوع بیماری‌ها و مسمومیت‌های غذایی دارند؛ البته این ادعاها توسط متخصصان همه‌گیرشناسی مورد تردید قرار گرفته است.

یک بررسی میکروسکوپی که در دانشگاه آریزونا انجام شده است، نشان می‌دهد که ترکیب کیسه‌های مواد غذایی چندبارمصرف و غذا خطرناک است. بنا بر مشاهدات این بررسی، باکتری کولتی و اشرشیا کولی (E. coli) در نیمی از نمونه‌های کیسه‌های مواد غذایی چندبار مصرف پیدا شد؛ علت این بود که مردم از شستن آنها به میزان کافی خودداری می‌کردند. تامین مالی این بررسی بر عهده‌ی یک گروه تجاری بود که به منفعت مالی تولیدکنندگان کیسه‌های پلاستیکی اشاره می‌کرد.

مرکز Mercatos در ایالات متحده، یک اتاق فکر محافظه‌کارانه است و هیئت مدیره‌ی آن چارلز کوخ نام دارد؛ بنا به گفته‌ی این مرکز با توجه به اختلاف ناچیز رد پای کربن بین گزینه‌های بسته‌بندی از جمله کیسه‌های کاغذی با کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی نسبتا بی‌فایده است. نتایج داده‌های آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده نیز نشان می‌دهند که کیسه‌های پلاستیکی به‌دلیل طراحی بسیار سبک خود، سهم ناچیزی از زباله‌های شهری را به خود اختصاص می‌دهند.

plastic bagآلودگی ناشی از شسته شدن کیسه‌های پلاستیکی در یکی از سواحل مالدیو در اقیانوس هند دیده می‌شود.

اطلاعات این چند گروه نشان می‌دهند که ممنوعیت استفاده از کیسه‌های پلاستیکی، بیش از نقش داشتن در حفاظت از محیط زیست تنها ظاهری و ایده‌آلیستی است.

لغو ممنوعیت‌ها علیه استفاده از کیسه‌های پلاستیکی در تورنتو

مسئله‌ی اعمال ممنوعیت برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی، مشخصا باعث درگیری‌های بسیاری می‌شود. این مقاومت در برخی شهرها وجود دارد و این شهرها به‌سرعت در تلاش برای تغییر مقررات تصویب شده در مورد این مسئله هستند؛ حتی برخی قوانین در این رابطه لغو شده‌اند.

تورنتو پیش از این، مبلغ پنج سنت هزینه را برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی وضع کرده بود؛ همچنین در سال ۲۰۱۲، ممنوعیت کامل کیسه‌های پلاستیکی را در نظر داشت اما تمام این موارد توسط شورای شهر در سال ۲۰۱۳ لغو شد.

استفاده از کیسه‌های پلاستیکی ساده است و تغییر عادت‌ها به‌سختی اتفاق می‌افتد. به دردسر افتادن خریداران مواد غذایی، به یک جدل داغ سیاسی در ادارات دولتی تبدیل شده است. با این همه، این موضوع به‌سادگی کنار گذاشته نمی‌شود؛ چرا که سرتاسر کره‌ی زمین مملو از آلودگی مربوط به کیسه‌های پلاستیکی است.

یک بررسی که توسط موسسه‌ی Five Gyres در لس آنجلس انجام شد، تخمین زد که در حال حاضر حداقل ۵.۲۵ تریلیون ذرات پلاستیکی به وزن ۲۶۸.۹۴۰ تن در اقیانوس‌های زمین شناور هستند. این ارقام در مقایسه با تخمین هشت میلیون تن پلاستیک که سالیانه به اقیانوس‌ها وارد می‌شوند، به چشم نمی‌آیند.

مقاله‌های مرتبط:

هنوز برای نجات اقیانوس ها دیر نشده است

ممکن است بسیاری از ما متوجه وخامت اوضاع نباشیم اما این اتفاق هر روزه تکرار می‌شود. دستگاه‌های جمع‌آوری بقایای شناور زباله‌ها از سطح آب و بندرگاه‌ها موفق به دستاورد قابل توجهی نشدند؛ یک برنامه‌ی جهانی پاکسازی با استفاده از تکنولوژی روز دنیا نیز قادر به حصول موفقیت بیشتری نیست.

اوضاع به‌وسیله‌ی عملکرد برخی کشورها مانند کانادا نیز بدتر از سابق شده است.  صنعت غذایی این کشور هر ساله به تولید زباله‌ی بیشتر و حاصل از بسته‌بندی مواد غذایی در ظروف پلاستیکی یک بار مصرف ادامه می‌دهد.

زندگی تک نفره‌ی اکثر اهالی کانادا

اقتصاد این کشور که خدمات خود را به‌خصوص در صنعت مواد غذایی به‌صورت تکی ارائه می‌کند، شاهد گسترش روزافزون است؛ چرا که بیش از ۲۸ درصد از خانوارهای کانادایی‌ها تنها متشکل از یک فرد هستند و تعداد این خانواده‌ها در حال افزایش است. این امر به این معنا است که بسته‌بندی و ظروف تک مصرفه‌ی پلاستیک به میزان نگران‌کننده‌ای بالا می‌رود. ممنوعیت در استفاده از پلاستیک، یک راه برای حل این مسئله است؛ همچنین مسیری موقت برای راه بردن به استراتژی‌های موثرتر و پایدارتر است.

ممکن است استفاده از پلاستیک‌های زیستی در آینده میسر شود و راه‌حلی مناسب برای تمام مشکلات ذکر شده باشد. می‌توان از مواد اولیه‌ی بسیار متفاوتی برای تولید این پلاستیک‌ها استفاده کرد. خزه‌ی دریایی و میگوها از این نمونه‌ها هستند.

تعداد فزاینده‌ای از پدهای قهوه‌ی یک بار مصرف که در کانادا به فروش می‌روند، برای مقابله با مسئله‌ی آلودگی آنها از ساقه‌ی قهوه ساخته می‌شوند و قابل ترکیب هستند؛ با این حال به ادعای کارکنان شهرداری‌ها، همچنان قابل بازیافت نیستند.

Plastic Crisis

یک زنجیره‌ی سوپرماکت هلندی به‌تازگی فروشگاه مواد غذایی عاری از پلاستیک خود را افتتاح نموده است. این اتفاق تنها با بهره‌گیری از راه‌حل‌های نوآورانه در بسته‌بندی پلاستیکی عملی شد. در این فروشگاه‌ها تنها از کیسه‌ها و بسته‌بندی‌های زیست-پلاستیک انعطاف‌پذیر و قابل تجزیه استفاده می‌شود. البته برای بهره بردن از این امکان جدید باید برای کیسه‌ها هزینه کنید. پلاستیک‌های زیستی، گران‌تر از پلاستیک‌های معمولی هستند. اما نیاز است با در نظر گرفتن تغییرات سریع آب و هوایی، حق بیمه‌ی سبز از سوی صنعت مورد توجه قرار دارد. حق بیمه‌ی سبز در خرید پلاستیک‌های زیستی به خریداران کمک می‌کند.

اگر زنجیره‌های تامین مواد غذایی رشد و توسعه پیدا کنند، دسترسی بیشتری برای تهیه‌ی مواد اولیه‌ی مقرون به صرفه ممکن می‌شود؛ به این ترتیب هزینه‌های تولید و قیمت تمام شده‌ی پلاستیک‌های زیستی نیز کاهش پیدا می‌کنند.

مباحث کاهش، استفاده‌ی مجدد و بازیافت طی سال‌ها بارها مطرح شده‌اند. برای اعمال چنین الگوی بزرگی نیاز به ممنوعیت‌های کامل است. جایگزینی پلاستیک‌های یک بار مصرف به یک انقلاب در ذهنیت مصرف کننده نیاز دارد. یک چالش جالب توجه دیگر در این رابطه می‌تواند این باشد که خریداری مواد غذایی برای محیط زیست دردسری ایجاد نکند و همچنین مشتریان را نیز به زحمت نیندازد.

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

مشخصات پردازنده جدید اینتل به مناسبت ۴۰ سالگی فاش شد

به مناسبت ۴۰ سالگی اولین پردازنده عرضه‌شده توسط اینتل، این شرکت قصد دارد از تراشه جدید خود به نام I7-8086K رونمایی کند. 

تقریباً ۴۰ سال از اولین تراشه x86 اینتل، یعنی ۸۰۸۶ می‌گذرد. این پردازنده را می‌توان آغازی بر عصر پردازنده‌های x86 دانست. با داشتن ۲۹ هزار ترانزیستور و ساخته‌شده با فناوری ۳ هزار نانومتری، ۸۰۸۶ از سرعت کلاک ۵ تا ۱۰ مگاهرتز بهره می‌برد و قدرت پردازشی آن ۰.۷۵ MIPS بود. برای جشن ۴۰ سالگی تراشه ۸۰۸۶، شایعه رونمایی اینتل از پردازنده‌ای جدید مطرح‌شده است.

به نظر می‌رسد پردازنده‌ای که برای ۴۰ سالگی در نظر گرفته‌ شده است، I7-8086K نامیده می‌شود و یک پردازنده ۶ هسته‌ای با سرعت ۴.۴ گیگاهرتز است. Wccftech گزارش می‌دهد که این تراشه در دسته سریع‌ترین پردازنده‌های ۶ هسته‌ای کنونی بازار قرار خواهد گرفت.

Core i7-8086K دارای پیکربندی مشابه Core i7-8700K است. این ویژگی شامل ۶ هسته، ۱۲ کلاستر و ۱۲ مگابایت سطح سوم کش (L3) است. توان طراحی حرارتی (TDP) روی ۹۵ وات قرار دارد که همانند Core i7-8700K است. در ادامه گزارش Wccftech آمده که این پردازنده دارای بیشترین کلاک در بین ۶ هسته‌های اینتل است.

مقاله‌ی مرتبط:

کلاک پردازنده روی ۴.۰ گیگاهرتز تنظیم‌ شده است که در حالت توربو تا ۵.‍۱ گیگاهرتز افزایش خواهد داشت. ظاهراً این کلاک تنها برای پردازش تک‌هسته‌ای اعمال می‌شود و در حالت چندهسته‌ای به ۴.۴ گیگاهرتز باید بسنده کنیم. البته این فرکانس بدون اعمال فرایند اورکلاکینک خواهد بود.

بسیاری از منابع چینی اعلام کرده‌اند نمونه‌ای از پردازنده i7-8086K را به‌ دست آورده‌اند؛ بنابراین به نظر می‌رسد اخبار منتشرشده فاصله‌ای زیادی تا واقعیت نداشته باشند. گفته می‌شود این اولین بار نیست که اینتل در سالگرد یکی از پردازنده‌های شناخته‌شده خود، از پردازنده‌ای منحصربه‌فرد رونمایی می‌کند. برای جشن بیستمین سالگرد خط پنتیوم، اینتل پردازنده پنتیوم G3258 را عرضه کرد که توانایی شگفت‌انگیزی درزمینه اورکلاک داشت.

با این حساب، تصمیم اینتل مبنی بر عرضه چنین تراشه‌ای دور از انتظار نیست. در نظر داشته باشید نمایشگاه کامپیوتکس در ۸ ژوئن، بهترین موقعیت برای رونمایی از این محصول خواهد بود. حتی اگر این نسخه مربوط به ۴۰ سالگی نباشد، با توجه به مستندات ارائه‌شده پردازنده‌ای لایق از سوی اینتل به شمار می‌رود. نظر شما چیست؟ فکر می‌کنید اینتل برای سال جاری چه برنامه‌ای داشته باشد؟

منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید:

بررسی ویدیویی نوا 3e هواوی

هواوی نوا 3e به‌عنوان جدیدترین گوشی میان رده معرفی‌شده از سوی این شرکت چینی، توجه‌ زیادی به خود جلب کرده است.

در بین گزینه‌های موجود در بازار گوشی‌های میان‌رده، کمتر دستگاهی را شاهد هستیم که در هر نسل در ابعاد مختلف، پیشرفت‌های زیادی به خود دیده باشد. هواوی نوا 3e از جمله دستگاه‌هایی به شمار می‌رود که با زبان طراحی جدید خود در زیر چتر پرچم‌دار اصلی شرکت، به دنبال ایجاد تمایز است؛ در مجموع می‌توان گفت هواوی در این راه بسیار موفق پیش رفته و هرساله شاهد این هستیم که با قیمتی نسبتا متعادل، دستگاهی باکیفیت به بازار معرفی می‌کند.

هواوی نوا 3e با تمرکز روی کیفیت، طراحی جدید و ارتقاء تجربه کاربری وارد بازار شده است. نوا ۳ ای با الهام از برادران پرچم‌دارش، نمایشگری کشیده با یک بریدگی کوچک دارد و طبق انتظار به دوربین دوگانه مجهز شده است. چیپست نام‌آشنای کرین ۶۵۹ و حافظه‌ی ۴ گیگابایتی دقیقا طبق انتظارات، قلب تپنده‌ی میان‌رده‌ی جدید چینی‌ها را تشکیل می‌دهند. با بررسی ویدئویی این محصول جذاب همراه زومیت باشید:

تماشا در یوتیوب

در ادامه می‌توانید مشخصات کامل این دستگاه ببینید:

مشخصات فنی نوا 3e هواوی
عرضه
معرفی مارس ۲۰۱۸
وضعیت موجود. عرضه در آوریل ۲۰۱۸
بدنه
ابعاد ۱۴۸.۶ در ۷۱.۲ در ۷.۴ میلی‌متر
وزن ۱۴۵ گرم
سیم‌کارت دو سیم‌کارته‌ی هیبریدی (نانو-سیم، همزمان یکی فعال)
نمایشگر
نوع LTPS IPS LCD لمسی خازنی، ۱۶ میلیون رنگ
سایز ۵.۸۴ اینچ, ۸۵.۱ (~۸۰.۵% نسبت نمایشگر به بدنه)
رزولوشن ۱۰۸۰ در ۲۲۸۰ پیکسل (تراکم ~۴۳۲ پیکسل در اینچ)
محافظ
– EMUI 8.0
پلتفرم
سیستم‌عامل اندروید ۸.۰ (اوریو)
تراشه HiSilicon Kirin 659
پردازنده مرکزی ۸ هسته‌ای (چهار هسته‌ی ۲.۳۶ گیگاهرتزی Cortex-A53 و چهار هسته‌ی ۱.۷ گیگاهرتزی Cortex-A53)
پردازنده گرافیکی Mali-T830 MP2
حافظه
درگاه حافظه میکرو اس‌دی، تا ۲۵۶ گیگابایت (استفاده از شیار دوم سیم‌کارت)
حافظه داخلی ۶۴/۱۲۸ گیگابایت، ۴ گیگابایت رم
دوربین
اصلی دوگانه : ۱۶ مگاپیکسل + ۲ مگاپیکسل، فوکوس خودکار با تشخیص فاز فلش LED
قابلیت‌ها برچسب‌گذاری جغرافیایی، فوکوس لمسی، تشخیص چهره، HDR، پاناروما
ویدیو 1080p@30fps
سلفی ۱۶ مگاپیکسل، 1080p
صدا
جک ۳.۵ میلی‌متری بله
– لغوکننده‌ی نویز صدا از طریق میکروفون اختصاصی
باتری
باتری باتری غیر قابل تعویض لیتیوم پلیمری با ظرفیت ۳۰۰۰ میلی‌آمپر ساعت
قابلیت‌ها
حسگرها حسگر اثرانگشت (پشت گوشی)، شتاب‌سنج، ژیروسکوپ، سنسور مجاورت، قطب‌نما
– شارژ سریع باتری – پخش‌کننده‌ی XviD/MP4/H.264/WMV – پخش‌کننده‌ی MP3/eAAC+/WMA/WAV/Flac – نمایش‌دهنده‌ی اسناد – ویراستار عکس و فیلم
شبکه
فناوری GSM / HSPA / LTE
اتصالات
شبکه بی‌سیم Wi-Fi 802.11 a/b/g/n, WiFi Direct, هات‌اسپات
بلوتوث 4.2, A2DP, EDR, LE
GPS بله, با A-GPS, GLONASS
NFC بله
رادیو رادیو اف‌ام
USB 2.0, Type-C 1.0 کانکتور ریورسبل
متفرقه
رنگ‌ها سیاه، رز گلد، آبی، طلایی
محدوده قیمت حدود ۳۷۰ یورو
منتشرشده در علم و فناوری | دیدگاه‌تان را بنویسید: